Reddediyorum.

Reddediyorum dostum. Başkaldırıyorum.

Neye mi?

Sevdiklerime, çevreme, ülkeme, milletime, insanlığa giydirilen tüm deli gömleklerine. Sosyalistlerin göremediği dünyanın bir ucunda işkenceyle çalıştırılan çocukların efendisi olan tüm markalara. Boş beyinlere, dolu midelere. Statünüzü belirlediğini zannettiğiniz etiketlere. Toplumda kabul görmek için taktığınız maskelere. Samimiyetsiz insani sıfatlara. İçinde her pisliğin bulunduğu 'best sellır' kitaplara. Kendisine ayrılan koskoca köşeleri 'entır'larla ziyan eden en ''iyi'' yazara. Başbakana ''bi bira iç ve rahatla'' diyen yazara. Demokrasiye balans ayarı veren askere. Milletini tanımayan bürokrata, politikacıya. Yeni moda aşk dinlerine. Algı kontrolüne. Elindeki silahla barış sloganları atana. Batı köpeğine. İlimsiz şiire. Elitlere. Sizin sosyal medya dediğiniz modern köle pazarlarına. İnkarın saygı görmesine. İçi kan ağlarken dışarıya gülenlere. Kısacası tüm insanlığa.

Eğer hayatımızdaki bu yüklerden kurtulamazsak kendimizi tanıyamadığımız gibi kimseyi de gerçekte olduğu gibi tanıyamayacağız. Eğer aslında kendimiz gibi davranmadığımızı kendimize bile itiraf edemezsek özümüzü farkettiğimiz an kendimizden de nefret edeceğiz. Tüm insanlıktan nefret ettiğimiz gibi.