Tatilin tatil olduğu zamanlardı işte. Okula gitmeyeceğimiz için sevinir mutlu olurduk. Çocukluğun o hevesinden bugüne kuru bir kin ve okulunda verilen tatile sevinemeyen gençler kaldı.
Hikaye bir yaz akşamı başlamıştı galiba. Paranın para kemıl' ın kemıl olduğu yıllar hani. Bazıları o zamanları ülkenin en kanlı yılları olarak da nitelendirir. Hani bugün aslında yozgatlı kırşehirli ve filhakika taşralı tivitır eşşeğinin taklit ettiği sözde ankaralı tipler var ya şu dizilerden tanıdığımız hani. İşte o tiplemelerin gerçekleri arasında büyüdü bizim hikayenin kahramanı.
Sessiz sakin ve suskun bi tip, dikkate değmez bir çocukluk ve sivilceleriyle doğru orantılı sancılı bir ergenlik. Vurdumduymazlığa karşı mide bulantısı, baş eğmelere karşı baş ağrısı kesti yolunu hep. Hayatı zeki demirkubuz filmleri tadında yaşadı. Zeki demirkubuz diyorum lan zeki demirkubuz hani şu aslında anlamış gibi rol yaptığımız ama ortamdan dışlanmaktan korktuğumuz için eleştiremediğimiz adam var ya o.
Hah işte bizim hikayenin kahramanının hayatı zeki demirkubuzu anlamlandırmaya ve insanlara anlatmaya çalışmakla geçti ama tüm bunlara rağmen hala zeki demirkubuz' u anlamlandıramadık dostlar. Anlayamadık onu.
Sadece onu mu lan?
Kimi anlayabildi ki şu hayatta?
Ya da kim onu anladı?
Bu yazıyı yazarken kullandığım elektrik şu anlamsız satırlarımın yegane ilham perisi, kelebeğim murat menteş' e ve onun yazılarını okumaya tahammül edebilen getto' ya hibe edilmiştir.
eyvallah
YanıtlaSil